Incest Lekker Mastruberen / Prive Ontvangst Zonder Condoom

We douchen vaak samen enz. Maar laatst gebeurde er iets.. Daarna zaten we aan elkaars lul en trokke n we elkaar af. We kleedden elkaar uit en we zaten te knuffelen en we gingen aan elkaar zitten. Toen we thuiskwamen was er niemand thuis behalve wij twee , het beste moment! We gingen elkaar uitkleden, strelen, zoenen, aftrekken en we spoten elkaar lekker leeg in elkaars mond daarna zoenden we nog even.. Oudste eerst Nieuwste eerst.

Heyhey, Je hoort dit vaker, maar ik vid het niet normaal. Het is je broer en daar hoor je neit zo mee om te gaan. K deel ook ren kamer en bed met m'n zusje, maar k moet er neit aan denken dat zij dat soort dingen doen k denk ook niet echt dat je ouders er blij mee zijn.

You are worth it! And I will tell it you, day after day, until you can tell it yourself. Hoi Pheebe, Waarom vind jij het eigenlijk niet normaal als ik vragen mag? Het is familie met familie hoor je dat soort dingen neit to doen.

Maar wij zijn een tweeling en wij vinden het fijn. Hoi Luna, We zijn naar vermoeden geen homo, alleen we vinden het gwn fijn om dit soort dingen met elkaar te doen. Het leuke aan het tweeli g zijn is dat je je nooit verveelt en je kan met al je prpblemen met elkaar praten. Zo is het ook bij dit, we vinden het gwn fijn om samen dat te doen enz. Onze ouders zijn er nog nooit achtergekomen..

Hee, ja ik denk datt in 1 bed slapen wwel oke is. Mqar hoe oud zijn jullie als ik vragen mag Xx me. K slaap ook samen met m'n zusje in een bed wij vinden dat fijn ze is bang in t donker en ik heb een paar stoornissen waardoor ok neit alleen wil zijn in een bed slapen is dus oke, vind ik ik snap heel goed dat jullie t fijn vinden maar een tweeling broer is ook familie toch?

Dan is dit eigenlijk een soort interseks. Luna dat staat in me topic, ww zijn 14, bijna Elmervrouw donderdag 31 januari Goedemorgen allemaal, even een zwaai naar jullie en dan ben ik de deur uit.

Therapiegroep en daarna meteen door voor sollicitatiegesprek, tweede gesprek! Ik hoop dat ik later vandaag tijd heb om bij te lezen en te reageren. Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos.

Hallo iedereen, Ik heb de eerste pagina's van dit topic gelezen en de laatste paar reaties. Deels omdat het al een erg lang topic begint te worden, maar ook deels omdat het soms een beetje teveel herkenning is. Mijn ervaring voelt voor mij niet echt als 'legitieme' incest in de traumatische betekenis van het woord , maar wil mijn verhaal wel graag kwijt Vanaf de tijd dat ik min of meer bewust leefde jaar of vijf, zes tot ongeveer mijn elfde heb ik seksueel contact gehad met mijn neef. Hij is ongeveer van dezelfde leeftijd.

Met seksueel contact bedoel ik ook echt intieme dingen die alleen volwassenen met elkaar horen te doen. In het begin vond ik het heel normaal, maar als snel begrepen we dat het stiekem moest en geheim moest blijven. Rond mijn elfde begon ik pas echt te voelen dat dit ook voor mijzelf verkeerd was het begrip 'incest' en het feit dat er verder geen gevoelens in het spel waren en heb ik er zelf een einde aan gemaakt. De voornaamste reden waarom ik met heel veel schaamte hieraan terugdenk, is dat het gelijkwaardig was.

Het is moeilijk uit te leggen voor me. Ik voel me juist heel schuldig en rot omdat ik het vrijwillig deed en we even onwetend waren. Een uit de hand gelopen spel, waarbij ik het soms nog echt Ik walg echt van mezelf als ik dit zo opschrijf. Ik heb dit nooit aan iemand verteld, hoewel ik een vermoeden heb dat mijn ouders wel iets ervan weten. Als kleine kinderen zo geheimzinnig doen, is er iets aan de hand. Bovendien hebben ze eens wat krabbels van mij gevonden die op meer konden duiden.

Ook mijn vriend sinds 3 jaar weet nergens van. Ik heb een situatie die vrij onschuldig was iemand probeerde me te zoenen en na een korte worsteling weerde ik hem af uitvergroot om mijn problemen haar hem te verklaren. Ik heb overigens nooit namen genoemd. Pffff, dit is de allereerste keer dat ik mijn gedachten zo opbiecht voor iemand. Feliciaatje donderdag 31 januari Dapper van je Indamana om het op te schrijven, ik hoop dat het een beetje oplucht.

Het is moeilijk om met zulke gedachten alleen rond te lopen en het een te groot taboe is om er eerlijk over te kunnen praten. Ik denk dat seksuele exploratie als kind heel normaal is, alleen begrijp ik uit je verhaal dat dat best ver ging en dat je je daarover schaamt. Dan heeft het niet zo'n zin om te zeggen dat het gewoon is en ik begrijp je schaamte ook heel goed.

Ik weet niet hoe je het toendertijd ervoer, het was vrijwillig dus is de schaamte pas later erbij gekomen toen je begon te begrijpen dat het niet wenselijk was? Want ergens denk ik dan: Maar misschien denk ik dan te makkelijk. Ik begrijp je gevoel trouwens wel heel goed. Door het misbruik was ik al vroeg bezig met seks. Niet zozeer actief naar mannen toe alswel in mijn hoofd en ik masturbeerde al vrij jong. Daar zit een stuk verwarring in, ergens het gevoel dat die stukken pas later in mij wakker hadden moeten worden.

Maar dan is de realiteit nou eenmaal dat het gelopen is zoals het is gelopen. En ik ben geen "zondig, minder en slecht" mens daardoor. Dat ben jij ook niet. Uitgevloerd voor de rest van de dag, denk ik, en niet in staat tot inhoudelijke reacties. In de therapiegroep echt mijn hart uitgestort. Ik vond het doodeng, maar het zat me zo hoog allemaal. De emoties liepen hoog op. Maar ik voelde me zo begrepen.. Zo heb ik echt letterlijk gevoeld dat ik er niet alleen voor sta, en als ik er aan denk moet ik nog huilen of alweer want dit heb ik nog nooit echt zo gevoeld, dat er mensen bij me zijn en me steunen en gewoon geloven.

Behalve mijn man dan, maar hij is een man, met vrouwen is toch anders. Heel erg moe nu, en ik moet echt bijkomen. Zullen heftige en verwarrende emoties zijn geweest Elmervrouw, ik ben zo blij voor je dat je je nu eindelijk een keer begrepen, erkend en niet alleen hoefde te voelen. Dat geneest zoveel van de pijn. Ik hoop dat je de kans krijgt bij te komen en tot rust te komen vandaag.

Lieve Indamana, Ik sluit me bij Felicia aan. Ik vind je een held dat je zomaar opschrijft waar je al zolang mee rondloopt. Meid, wat een kracht moet dat gekost hebben, om die woorden te typen. Je lang schamen voor wat je als kind deed, ik herken het zo.

Ook ik deed al heel vroeg dingen met jongens waarvan het schaamrood me nog lang op de kaken stond als ik er aan terugdacht later. Sowieso kroop ik bij iedere knul in bed als ik de kans kreeg. Ik groeide op in een gezin dat nogal opging in de hippiecultuur en nou ja, er werd verschrikkelijk veel bij anderen thuis geslapen en ik kon de jongens niet met rust laten en zij mij niet.

Intussen werd ik door een volwassen man misbruikt en ik wist eigenlijk niet beter; mannen daarmee moest je rotzooien, vinden ze leuk en dan vinden ze jou leuk. Ik denk dat ik mijn feitelijke maagdelijkheid al op negenjarige leeftijd kwijt was en ik heb geen idee meer aan wie. En nu is het een half uur later want dit schrijven deed mij dan weer verdriet jammer genoeg en dat terwijl ik eigenlijk alleen maar probeerde om jou een beter gevoel te geven Indamana.

Jammer dat het je dan toch weer zo aanvliegt als het ineens weer eens tot je doordringt. Werkelijk tot je d o o r d r i n g t dus wat je eigenlijk zit te vertellen.

Het lijkt wel alsof je een klap in je smoel krijgt. Ik snap dat je je schaamt en misschien weet je inmiddels wel dat het eigenlijk niet hoeft maar toch begrijp ik je goed. Dat wilde ik je maar even meegeven. Lieve Elmerveer, Wat een mooie dag heb je achter de rug en wat ongelooflijk prachtig dat je letterlijk omringd werd door alle warme mensen uit je cursusgroep.

Heerlijk dat je je er zo goed bij voelde. Ik ben blij voor je. Een grote knuffel voor jou Eleonora. Ik vond het ook moeilijk om het zo op te schrijven, het is ergens toch heel prive en een verwrongen stuk van vroeger wat ik geaccepteerd heb maar het blijft een drempel. We zijn allemaal zoveel meer dan die ervaringen. Er kunnen zulke diepe wonden geslagen zijn, ze kunnen helen en dan blijkt er nog zoveel meer mens, zoveel meer vrouw te zijn. Hele mooie vrouwen, daar ben ik van overtuigd.

Buiten het feit, dat je versleten zult zijn, moet het een grote triomf zijn! Ik ben zo blij voor je. Je bent wellicht een drempel overgestapt door dit te doen. Zo nee, gewoon zeggen hoor. Ik vraag me af hoe je dat meedraagt. Wat één van jullie opmerkt over 'het zo veel meer zijn dan deze ervaringen' en terecht denk ik , hoe integreer je dat in je dagelijkse zijn?

Speelt het mee bij bijvoorbeeld vriendschappen of tegenslagen? Is het iets wat dagelijks een soort van meeleeft met je of kun je het 'wegduwen'? Indamana; goed, dat je het eindelijk? Voor jouw informatie, ik ben geen ervaringsdeskundige, slechts een luisterend oor of oog in deze , die het verschrikkelijk vindt, dat mensen dit moeten meemaken.

Buiten het feit, dat je trots kunt zijn op het uiten van je gevoelens, durf ik niet zo veel te zeggen, behalve, dat dat wat jij voelt legitiem is, dus nooit iets om je voor te schamen.

Ook al is het een keuze van toen, die je nu betreurt. Dekt een opmerking als 'wist jij veel? Maar omdat ik de daadwerkelijke gevoelens niet voel, wil ik niet het verkeerde zeggen. Vandaar dus maar het meest simpele wat ik kan doen. CL2 schreef op 31 januari Ik kom weer even een knuffel brengen. Feliciaatje vrijdag 1 februari Ik vind het juist lief dat je zo oprecht geinteresseerd bent zonder sensatiezoekerij CL2.

En ik herken veel in Leo's verhaal. Als ik het niet had meegemaakt was ik in sommige opzichten anders geweest. Had ik andere keuzes gemaakt. Dan had ik mijn grenzen beter kunnen bewaken. Ik heb er jaren mee rondgelopen dat als een man me echt wilde, ik niet wist hoe ik dat moest afweren. Net alsof het mechanisme niet meer werkte. Alleen daarom al ben ik blij dat ik op mijn 16de een jarenlange relatie kreeg met mijn ex, ik denk dat dat me behoed heeft voor een hoop ellende. De verkrachtingen op mijn 14de en 24ste hebben in eerste instantie het patroon bevestigd.

De tweede verkrachting sloeg me volledig lam, ik kreeg alles in 1 keer over me heen en ik heb toen een paar rare sprongen gemaakt. Maar het heeft me ook ontzettend duidelijk gemaakt hoe erg ik naar de kloten was, dat ik niet wist hoe ik voor mijzelf moest zorgen, mijzelf niets waard vond. Ik heb toen echt het dieptepunt bereikt van een jarenlange depressie. Tegelijkertijd had ik niet lang daarvoor mijn man ontmoet en ik vond dat hij niet zo'n fucked up vriendin verdiende.

Dus schop onder mijn kont voor de zoveelste keer, weer puinruimen, eetstoornis problematiek aangaan enz. In sommige opzichten ben ik extra kwetsbaar. Aan de andere kant heb ik geleerd dat kwetsbaarheid geen zwakte hoeft te zijn maar juist ook je kracht kan zijn. Ik heb in de "duistere krochten" van mijn ziel rondgespookt en er is nu niemand die me nog maar iets kan maken, hoe kwetsbaar ik me ook kan opstellen.

Er is hooguit een ding wat me nog angst zou kunnen aanjagen en dat is dat mijn dochter iets zou kunnen overkomen. Los daarvan, ik weet dat ik de dingen overleef en dat ik er wel doorheen kom. Dus wat dit betreft, het zijn geen mooie herinneringen. Ik heb een rotjeugd gehad in veel opzichten. En dat vind ik weleens jammer, het heeft zo lang geduurd voordat ik eindelijk het gevoel had dat ik er mocht zijn, dat ik er ben.

Aan de andere kant, ik leef nu, ik geniet nu, ontzettend. Sinds ik rond mijn 24ste dat roer heb omgegooid houdt niets me nog tegen om vreselijk veel van het leven te houden. Om elke dag dankbaar te zijn voor de mooie mensen om me heen, dankbaar voor mijn dochter en dat ik zoveel liefde voor iemand kan voelen.

Heel dankbaar dat ik toendertijd geen zelfmoord heb gepleegd ondanks dat ik jarenlang met plannen rondliep. Want dan had ik dit alles gemist. En het wordt alleen maar mooier, niet omdat mijn leven perfect is maar omdat ik steeds meer onvoorwaardelijk van mijzelf houd en ik me zo rijk voel. Compleet geen samenhangend verhaal dit, ik zit me af te vragen of ik uberhaupt nou wel iets beantwoord heb. Het roept zoveel tegenstrijdige emoties op, het roept stukken op van mijzelf van vroeger die het leven zo ervoeren en het roept stukken op die het leven nu zo anders ervaren.

Vandaar de dubbelheid erin denk ik. Nou goed, ik hoop dat je er iets van kan maken haha. Felicia's verhaal maakt ook bij mij weer een hoop los maar voor ik daar iets over schrijf wil ik eigenlijk graag van Poedelewoeps weten of ze het wel goed vindt dat het hier nu o.

Er zijn overeenkomsten maar ook verschillen en als jij het vervelend vindt dat het nu niet meer specifiek over incest gaat dan is het misschien handig om een nieuw topic te openen. Laat je dat even weten Poedelwoeps?

Dubio, er zou een nieuwe smiley moeten komen. Een 'megaknuffel', of 'knuffel je plat' smiley. Dan zou ik die plaatsen. Want Duberdepuperdepoepio, jij bent helemaal geweldig. En ook een voor CL2, omdat oprechte vragen nooit vervelend zijn en oprechte interesse ontzettend fijn is. Hoeveel slachtoffers, zijn er in Nederland? Ik zou aan al diegenen die zich familie noemen, willen uitschreuwen om dit te lezen. Schreeuw in het duister, zonder dat iemand hem wil, of durft te horen.

Ik als ouder, zou er altijd voor mijn kinderen zijn. Je hebt toch geen besmettelijke ziekte? Veel verhalen dateren van zo lang geleden. Laten zo'n dieppe wonden na, wonden die elke keer worden opengereten omdat ze moeilijk te verwerken zijn en waarbij je geen hulp krijgt van je naasten.

Het verwerken lijkt me zo moeilijk, moeilijk omdat van de mensen waarvan je juist zou verwachten dat ze er zijn hun botte kop in het zand steken. Hear no evil, see no evil. Ik snap goed at familie niet wil kiezen, maar dat staat toch los van steun die je verdient? Ik leef echt enorm met jullie mee, ik kan me goed voorstellen dat jullie er uiteindelijk sterker door geworden zijn.

Mijn ex vriendin, is ook jarenlang misbruikt geweest door haar vader, ze had het gelukkig in de loop der jaren kunnen verwerken.

Tetten zuigen sex date breda

Melforce Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Melforce. Zoek meer berichten van AtHell. Matthew Shepard -Wake up, meet reality! Broer en zus vind IK trouwens ziek Maar neef of nicht Tsjah, iedereen moet het lekker zelf weten! Ik heb er geen behoefte aan ofzo, ik vind het helemaal nix. Maar als iemand daar voor kiest..

Daar heb ik nix over te zeggen. Een goeie vriend van me heeft een relatie met zijn achternicht. Iedereen doet er raar over. Mij boeit het niet. Als ze maar gelukkig zijn! Piccola Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Piccola. Maar ouders die kinderen seksueel misbruiken vindt ik wel ziekelijk.

Spyker Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Spyker. Ik heb weleens zoiets gelezen dat boerenfamilies niet hier in de buurt iig, maar armere landen die alleen maar dochters in hun familie hebben, dat de vader dan met zijn dochters gaat, en hoopt dat zij dan wel een zoon krijgen, zodat de boerderij wel in hun familie blijft.. Het heeft trouwens ook nog een naam.. Coccinellidae Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Coccinellidae.

Topictools Printversie tonen Deze pagina e-mailen. Zoek in deze topic Geavanceerd zoeken. BB code is Aan. Exacte vakken Huiswerkvragen: Het is nu E-mail ons - Scholieren. Zoek in deze topic. Zoek meer berichten van TefnachT.

Zoek meer berichten van mathfreak. Zoek meer berichten van MissBi tch. Het is inderdaad zo dat er in gesloten mannengemeenschappen denk bijvoorbeeld aan kloosters sprake is van homosexueel contact tussen mannen bij gebrek aan vrouwelijke sexpartners, een verschijnsel dat pseudohomosexualiteit wordt genoemd. Zoek meer berichten van Bean. Zoek meer berichten van Lindansje.

Oh, denk jij dat dat niet gebeurd? Zoek meer berichten van Triloxigen. K slaap ook samen met m'n zusje in een bed wij vinden dat fijn ze is bang in t donker en ik heb een paar stoornissen waardoor ok neit alleen wil zijn in een bed slapen is dus oke, vind ik ik snap heel goed dat jullie t fijn vinden maar een tweeling broer is ook familie toch? Dan is dit eigenlijk een soort interseks. Luna dat staat in me topic, ww zijn 14, bijna Ons band is in de afgelopen jaren sterk vooruitgegaan; we gaan altijd samem naar de wi kel of leuke evenementen en in de pauze komen we soms bij elkaars school we zitten ni op dezelfde school en ons band zal nooit kleiner worden want we hebben ook nooit ruzie em we spelen supervaak met elkaar en wr gaan caak samen zwemmen enz maar we hebben ook vrienden waar we veel mee omgaan.

Maar ik vind gewoon dat ik en me tweelingbroer gewoon mogen zoenen en samen aftrekken enz. En ik ben ook zo dolgelukkig met zo een lieve tweelingbroer, we zijn niet alleen broers, maqr oook elkaars beste vrienden. En niemand komt het ooit te wetem dat wij dit soort dingen doen, daar ben ik zeker van. We zijn tweelingbroers, we houden van elkaar en dats heel normaal! Er is geen echte reden dat het niet mag. Maar het hoort niet. Broers horen dit niet met elkaar te doen. Nee het is niet vies we vinden het allebei lekker en fijn en we zijn een-eiige tweeling dus dat mag gwn klaar!

En we doen wat we willen. Nee we zijn denk ik niet gay maar we vinden het gwn fijn dat we elkaar zo kunnen verwennen en ben wel blj met zo een lieve tweelingbeoer die ook helemaap op mij lijkt. En nee we hebben geen vriendin. Maar gisteravond samen in bed bijna slapend ging zijn hand in de richting van mijn lul onder mijn boxershort en we slapen samen in boxershorts en stiekem vond ik dit heerlijk en hij ging eraan strelen en zachtjes drukken met zn hand en dit vond ik zo lief van hem maar ik deed niks bij hem terug waar ik nu wel spijt van heb, want hij is zo lief geweest om ermee te beginnen dus net kwam ik ff naast hem zitten en heb hem zitten zoenen en heb hem afgetrokken.

Het blijft je broer zulke dingen moet je niet doen bij je broer! Oke, kan je hebt behoeftes. Als julie dat willen, doe het lekker. Maar als je erbij zoent lijkt het me toch iets anders. Maar misschien moet je wel rekening houden met als je later vervelende herrineringen krijgt. Doe wat je zelf wil, maar mijn tip is maak het niet te bont. Maar als je vindt dat jij gelijk hebt waarom vraag je onze mening dan? Ik wil gewoon alleen weten wat jullie ervan vinden, en dat zoenen doen we puur omdat we dan geil worden en dat we elkaar daarna makkelijker kunnen aftrekken enzo.

Als de URL correct is, zal hier een voorbeeld verschijnen. Grote afbeeldingen duren soms iets langer voordat deze geladen zijn.

Door gebruik te maken van speciale tags is het mogelijk om de tekst op te maken. Hoi ik ben een jongen van 14, bijna 15 jaar en ik heb een tweelingbroer we zijn een een-eiige tweeling en dus lijken we helemaal op elkaar. We douchen vaak samen enz. Maar laatst gebeurde er iets.. Daarna zaten we aan elkaars lul en trokke n we elkaar af. We kleedden elkaar uit en we zaten te knuffelen en we gingen aan elkaar zitten.

Toen we thuiskwamen was er niemand thuis behalve wij twee , het beste moment! We gingen elkaar uitkleden, strelen, zoenen, aftrekken en we spoten elkaar lekker leeg in elkaars mond daarna zoenden we nog even..

Oudste eerst Nieuwste eerst. Heyhey, Je hoort dit vaker, maar ik vid het niet normaal. Het is je broer en daar hoor je neit zo mee om te gaan.

K deel ook ren kamer en bed met m'n zusje, maar k moet er neit aan denken dat zij dat soort dingen doen k denk ook niet echt dat je ouders er blij mee zijn. You are worth it! And I will tell it you, day after day, until you can tell it yourself. Hoi Pheebe, Waarom vind jij het eigenlijk niet normaal als ik vragen mag?

Het is familie met familie hoor je dat soort dingen neit to doen. Maar wij zijn een tweeling en wij vinden het fijn. Hoi Luna, We zijn naar vermoeden geen homo, alleen we vinden het gwn fijn om dit soort dingen met elkaar te doen. Het leuke aan het tweeli g zijn is dat je je nooit verveelt en je kan met al je prpblemen met elkaar praten. Zo is het ook bij dit, we vinden het gwn fijn om samen dat te doen enz.

Onze ouders zijn er nog nooit achtergekomen.. Hee, ja ik denk datt in 1 bed slapen wwel oke is. Mqar hoe oud zijn jullie als ik vragen mag Xx me. K slaap ook samen met m'n zusje in een bed wij vinden dat fijn ze is bang in t donker en ik heb een paar stoornissen waardoor ok neit alleen wil zijn in een bed slapen is dus oke, vind ik ik snap heel goed dat jullie t fijn vinden maar een tweeling broer is ook familie toch?

Dan is dit eigenlijk een soort interseks. Luna dat staat in me topic, ww zijn 14, bijna Elmervrouw donderdag 31 januari Goedemorgen allemaal, even een zwaai naar jullie en dan ben ik de deur uit. Therapiegroep en daarna meteen door voor sollicitatiegesprek, tweede gesprek! Ik hoop dat ik later vandaag tijd heb om bij te lezen en te reageren. Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos. Hallo iedereen, Ik heb de eerste pagina's van dit topic gelezen en de laatste paar reaties.

Deels omdat het al een erg lang topic begint te worden, maar ook deels omdat het soms een beetje teveel herkenning is. Mijn ervaring voelt voor mij niet echt als 'legitieme' incest in de traumatische betekenis van het woord , maar wil mijn verhaal wel graag kwijt Vanaf de tijd dat ik min of meer bewust leefde jaar of vijf, zes tot ongeveer mijn elfde heb ik seksueel contact gehad met mijn neef. Hij is ongeveer van dezelfde leeftijd.

De voornaamste reden waarom ik met heel veel schaamte hieraan terugdenk, is dat het gelijkwaardig was. Het is moeilijk uit te leggen voor me. Ik voel me juist heel schuldig en rot omdat ik het vrijwillig deed en we even onwetend waren.

Een uit de hand gelopen spel, waarbij ik het soms nog echt Ik walg echt van mezelf als ik dit zo opschrijf. Ik heb dit nooit aan iemand verteld, hoewel ik een vermoeden heb dat mijn ouders wel iets ervan weten. Als kleine kinderen zo geheimzinnig doen, is er iets aan de hand. Bovendien hebben ze eens wat krabbels van mij gevonden die op meer konden duiden.

Ik heb dat als klein kind natuurlijk ontkend, maar volgens mij zonder veel succes. Ik heb toch het gevoel dat ik het nooit kan vertellen, want het was immers geen dwang en dus geen pijnlijke 'incest'. Ook mijn vriend sinds 3 jaar weet nergens van. Ik heb een situatie die vrij onschuldig was iemand probeerde me te zoenen en na een korte worsteling weerde ik hem af uitvergroot om mijn problemen haar hem te verklaren.

Ik heb overigens nooit namen genoemd. Pffff, dit is de allereerste keer dat ik mijn gedachten zo opbiecht voor iemand. Feliciaatje donderdag 31 januari Dapper van je Indamana om het op te schrijven, ik hoop dat het een beetje oplucht.

Dan heeft het niet zo'n zin om te zeggen dat het gewoon is en ik begrijp je schaamte ook heel goed. Ik weet niet hoe je het toendertijd ervoer, het was vrijwillig dus is de schaamte pas later erbij gekomen toen je begon te begrijpen dat het niet wenselijk was? Want ergens denk ik dan: Maar misschien denk ik dan te makkelijk.

Ik begrijp je gevoel trouwens wel heel goed. Door het misbruik was ik al vroeg bezig met seks. Niet zozeer actief naar mannen toe alswel in mijn hoofd en ik masturbeerde al vrij jong. Daar zit een stuk verwarring in, ergens het gevoel dat die stukken pas later in mij wakker hadden moeten worden.

Maar ik voelde me zo begrepen.. Zo heb ik echt letterlijk gevoeld dat ik er niet alleen voor sta, en als ik er aan denk moet ik nog huilen of alweer want dit heb ik nog nooit echt zo gevoeld, dat er mensen bij me zijn en me steunen en gewoon geloven. Behalve mijn man dan, maar hij is een man, met vrouwen is toch anders. Heel erg moe nu, en ik moet echt bijkomen. Zullen heftige en verwarrende emoties zijn geweest Elmervrouw, ik ben zo blij voor je dat je je nu eindelijk een keer begrepen, erkend en niet alleen hoefde te voelen.

Dat geneest zoveel van de pijn. Ik hoop dat je de kans krijgt bij te komen en tot rust te komen vandaag. Lieve Indamana, Ik sluit me bij Felicia aan. Ik vind je een held dat je zomaar opschrijft waar je al zolang mee rondloopt.

Meid, wat een kracht moet dat gekost hebben, om die woorden te typen. Je lang schamen voor wat je als kind deed, ik herken het zo. Ook ik deed al heel vroeg dingen met jongens waarvan het schaamrood me nog lang op de kaken stond als ik er aan terugdacht later. Sowieso kroop ik bij iedere knul in bed als ik de kans kreeg. Ik groeide op in een gezin dat nogal opging in de hippiecultuur en nou ja, er werd verschrikkelijk veel bij anderen thuis geslapen en ik kon de jongens niet met rust laten en zij mij niet.

Intussen werd ik door een volwassen man misbruikt en ik wist eigenlijk niet beter; mannen daarmee moest je rotzooien, vinden ze leuk en dan vinden ze jou leuk.

Ik denk dat ik mijn feitelijke maagdelijkheid al op negenjarige leeftijd kwijt was en ik heb geen idee meer aan wie. En nu is het een half uur later want dit schrijven deed mij dan weer verdriet jammer genoeg en dat terwijl ik eigenlijk alleen maar probeerde om jou een beter gevoel te geven Indamana. Jammer dat het je dan toch weer zo aanvliegt als het ineens weer eens tot je doordringt.

Werkelijk tot je d o o r d r i n g t dus wat je eigenlijk zit te vertellen. Het lijkt wel alsof je een klap in je smoel krijgt. Ik snap dat je je schaamt en misschien weet je inmiddels wel dat het eigenlijk niet hoeft maar toch begrijp ik je goed. Dat wilde ik je maar even meegeven. Lieve Elmerveer, Wat een mooie dag heb je achter de rug en wat ongelooflijk prachtig dat je letterlijk omringd werd door alle warme mensen uit je cursusgroep.

We zijn allemaal zoveel meer dan die ervaringen. Er kunnen zulke diepe wonden geslagen zijn, ze kunnen helen en dan blijkt er nog zoveel meer mens, zoveel meer vrouw te zijn. Hele mooie vrouwen, daar ben ik van overtuigd.

CL2 donderdag 31 januari Hier weer een knuffel van mij. Ik blijf het bewonderenswaardig vinden, dat jullie het 'gewoon' opschrijven. Daarvoor is, voor mijn gevoel tenminste, heel veel kracht nodig. Elmervrouw; geweldig wat je vandaag ervaren hebt. Buiten het feit, dat je versleten zult zijn, moet het een grote triomf zijn! Ik ben zo blij voor je. Je bent wellicht een drempel overgestapt door dit te doen.

Zo nee, gewoon zeggen hoor. Ik vraag me af hoe je dat meedraagt. Wat één van jullie opmerkt over 'het zo veel meer zijn dan deze ervaringen' en terecht denk ik , hoe integreer je dat in je dagelijkse zijn? Speelt het mee bij bijvoorbeeld vriendschappen of tegenslagen? Is het iets wat dagelijks een soort van meeleeft met je of kun je het 'wegduwen'? Indamana; goed, dat je het eindelijk?

Voor jouw informatie, ik ben geen ervaringsdeskundige, slechts een luisterend oor of oog in deze , die het verschrikkelijk vindt, dat mensen dit moeten meemaken. Buiten het feit, dat je trots kunt zijn op het uiten van je gevoelens, durf ik niet zo veel te zeggen, behalve, dat dat wat jij voelt legitiem is, dus nooit iets om je voor te schamen.

De verkrachtingen op mijn 14de en 24ste hebben in eerste instantie het patroon bevestigd. De tweede verkrachting sloeg me volledig lam, ik kreeg alles in 1 keer over me heen en ik heb toen een paar rare sprongen gemaakt. Maar het heeft me ook ontzettend duidelijk gemaakt hoe erg ik naar de kloten was, dat ik niet wist hoe ik voor mijzelf moest zorgen, mijzelf niets waard vond.

Ik heb toen echt het dieptepunt bereikt van een jarenlange depressie. Tegelijkertijd had ik niet lang daarvoor mijn man ontmoet en ik vond dat hij niet zo'n fucked up vriendin verdiende. Dus schop onder mijn kont voor de zoveelste keer, weer puinruimen, eetstoornis problematiek aangaan enz.

In sommige opzichten ben ik extra kwetsbaar. Aan de andere kant heb ik geleerd dat kwetsbaarheid geen zwakte hoeft te zijn maar juist ook je kracht kan zijn. Ik heb in de "duistere krochten" van mijn ziel rondgespookt en er is nu niemand die me nog maar iets kan maken, hoe kwetsbaar ik me ook kan opstellen. Er is hooguit een ding wat me nog angst zou kunnen aanjagen en dat is dat mijn dochter iets zou kunnen overkomen. Los daarvan, ik weet dat ik de dingen overleef en dat ik er wel doorheen kom.

Dus wat dit betreft, het zijn geen mooie herinneringen. Ik heb een rotjeugd gehad in veel opzichten. En dat vind ik weleens jammer, het heeft zo lang geduurd voordat ik eindelijk het gevoel had dat ik er mocht zijn, dat ik er ben. Aan de andere kant, ik leef nu, ik geniet nu, ontzettend. Sinds ik rond mijn 24ste dat roer heb omgegooid houdt niets me nog tegen om vreselijk veel van het leven te houden.

Om elke dag dankbaar te zijn voor de mooie mensen om me heen, dankbaar voor mijn dochter en dat ik zoveel liefde voor iemand kan voelen. Heel dankbaar dat ik toendertijd geen zelfmoord heb gepleegd ondanks dat ik jarenlang met plannen rondliep.

Want dan had ik dit alles gemist. En het wordt alleen maar mooier, niet omdat mijn leven perfect is maar omdat ik steeds meer onvoorwaardelijk van mijzelf houd en ik me zo rijk voel. Compleet geen samenhangend verhaal dit, ik zit me af te vragen of ik uberhaupt nou wel iets beantwoord heb.

Het roept zoveel tegenstrijdige emoties op, het roept stukken op van mijzelf van vroeger die het leven zo ervoeren en het roept stukken op die het leven nu zo anders ervaren. Vandaar de dubbelheid erin denk ik. Nou goed, ik hoop dat je er iets van kan maken haha. Felicia's verhaal maakt ook bij mij weer een hoop los maar voor ik daar iets over schrijf wil ik eigenlijk graag van Poedelewoeps weten of ze het wel goed vindt dat het hier nu o.

Er zijn overeenkomsten maar ook verschillen en als jij het vervelend vindt dat het nu niet meer specifiek over incest gaat dan is het misschien handig om een nieuw topic te openen.

Laat je dat even weten Poedelwoeps? Dubio, er zou een nieuwe smiley moeten komen. Een 'megaknuffel', of 'knuffel je plat' smiley. Dan zou ik die plaatsen. Want Duberdepuperdepoepio, jij bent helemaal geweldig.

En ook een voor CL2, omdat oprechte vragen nooit vervelend zijn en oprechte interesse ontzettend fijn is. Hoeveel slachtoffers, zijn er in Nederland? Ik zou aan al diegenen die zich familie noemen, willen uitschreuwen om dit te lezen. Schreeuw in het duister, zonder dat iemand hem wil, of durft te horen. Ik als ouder, zou er altijd voor mijn kinderen zijn. Je hebt toch geen besmettelijke ziekte? Veel verhalen dateren van zo lang geleden. Laten zo'n dieppe wonden na, wonden die elke keer worden opengereten omdat ze moeilijk te verwerken zijn en waarbij je geen hulp krijgt van je naasten.

Ik leef echt enorm met jullie mee, ik kan me goed voorstellen dat jullie er uiteindelijk sterker door geworden zijn. Mijn ex vriendin, is ook jarenlang misbruikt geweest door haar vader, ze had het gelukkig in de loop der jaren kunnen verwerken.